ግጥም

የንጋት ናፍቆት

“ጨፍግጓል ዛሬ ጨልሟል ቀኑ

ብርሃን ጠፍቷል፤ ከፍቷል ዘመኑ…”

እያለ አንዱ እያማረረ፤

ቀንን ከዘመን እያሳበረ፣

ሲነጉድ አየኹት አንገቱን ደፍቶ፤

ባየው በሰማው እጅግ ተከፍቶ፡፡

… ትዕግስት አጥቶ’ጂ -ጥቂት መጠበቅ

መቻልን ችሎ -ተስፋን መሰነቅ…

ያየው ነበረ-

ቀናቶች አልፈው ዘመን ሲተካ፤

ግራሮች ፋፍተው ሲኮስስ ዋርካ፤

ሌቱ ሲወግግ፣ ቀኑ ሲፈካ፡፡

ያውቀው ነበረ-

ሊነጋጋ ሲል እንደሚጨልም፤

የጨፈገገው እንደሚጠፋ-

የጨለመው እንደሚከስም፡፡

ምንጭ- “ሳተናውና ሌሎች…” የአጫጭር

ልቦለዶችና የግጥም መድበል

(ደረጀ ትዕዛዙ)

Click to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

በብዛት የተነበቡ

To Top